Op de veranda

Het leven is voor de jonge Ella, dochter van Nederlandse ouders, niet gemakkelijk in Zuid-Afrika. Ze woont met haar door oorlog getraumatiseerde vader en haar met heimwee naar Nederland vervulde moeder in Durban. Ella’s vader kan het als ex-marinier niet meer aan om aan de kust te wonen en daarom verhuist het gezin naar de binnenlanden. Daar zit de vader avonden achter elkaar op de veranda te drinken en oorlogsverhalen te reciteren. In plaats van te slapen, staat Ella achter haar raam naar de verhalen van haar vader te luisteren. De haat-liefdeverhouding die zij met haar vader heeft, komt steeds meer onder druk te staan. Ella zit in meerdere opzichten gevangen tussen twee werelden. Tussen de werelden van haar vader en haar moeder en tussen Nederland en Zuid-Afrika. Lukt het haar zich hieraan te ontworstelen? Wat sterk is, is dat de stijl van het verhaal overeenkomt met de inhoud. De eindeloze oorlogsverhalen van de vader zijn soms minder boeiend om te lezen. Tegelijk benadrukken ze het verstikkende karakter ervan en kun je je als lezer daardoor goed in Ella verplaatsen. De schrijfster (1961) komt net als Ella uit Durban en spreekt van huis uit Nederlands.