Ze zullen denken dat we engelen zijn
Bert Natter
Over "Ze zullen denken dat we engelen zijn"
Op een zonnige dag neemt een mooie vrouw op een terras plaats naast Alfred Ellerau, ik-verteller in deze roman. Ze hebben nog maar enkele woorden gewisseld als de hel losbreekt: een auto rijdt in op het publiek en uit een politiebusje komen mannen naar buiten die om zich heen schieten. Alfred en de vrouw, Prunella, overleven en worden in elkaars armen gevonden. Deze gedeelde ervaring maakt dat hun levens verbonden raken. Deze vijfde roman van Bert Natter (1968, nominatie ECI-prijs voor ‘Goldberg’) gaat echter niet alleen over de gevolgen van een terreuraanslag, maar ook over de betrouwbaarheid van herinneringen. En over het door eerdere trauma’s beheerste leven van Alfred die een geïsoleerd bestaan leidt, zijn vrouw heeft verloren en houvast vindt in zijn werk als chauffeur van kinderen met een beperking. In korte, titelloze hoofdstukken, geschreven in de tegenwoordige tijd, doet Alfred zijn verhaal dat bij de lezer geleidelijk vragen oproept. Natter laat die lezer de ruimte voor een eigen afronding van deze zeer vlot lezende geschiedenis die intrigeert, met name na het knallende begin.
| Auteur: | Bert Natter |
|---|---|
| Aantal pagina's: | 302 |
| Jaar van uitgave: | 2018 |
Aanmelden
