Als de winter voorbij is

Productinformatie "Als de winter voorbij is"
Het kunnen maar een paar seconden zijn die je leven uiteindelijk bepalen. Iemand aankijken of juist niet. Ineens gekust worden op een zomerse dag. Meer hoeft het niet te zijn. Zo vergaat het de hoofdpersoon van deze roman, die jaren leeft met de herinnering aan zo'n moment. Maar de herinnering alleen is niet genoeg. Als de winter voorbij is is een verhaal over schuld en schaamte, en het besef dat we allemaal voorbijgangers zijn die elkaar even aankijken of aanraken. Een verhaal over de vraag waar het nu uiteindelijk om gaat: om de waarheid of de werkelijkheid. Als de winter voorbij is - het is een belofte, het is de hoop op iets nieuws.
Eigenschappen "Als de winter voorbij is"
Auteur: Thomas Verbogt
Genre: Psychologische roman
Aantal pagina's: 222
Jaar van uitgave: 2015

0 van 0 beoordelingen

Geef een beoordeling

Deel jouw ervaringen met andere leesclubs.


Vergelijkbare boeken

Kleur van geluk
De 60-jarige Daniël Timmer wordt, na de dood van een vriend, geconfronteerd met de vluchtigheid van zijn bestaan. De herinneringen die ze samen deelden, moet hij nu alleen bewaren. Hij denkt terug aan zijn jeugd en realiseert zich hoe de momenten van geluk telkens weer ten einde komen. Een eerste kus met zijn 'soulmate' werd meteen de laatste. Een affaire met een oudere vrouw werd afgebroken toen haar man erachter kwam. In een gesprek met haar dochter beseft hij hoe weinig hij van de vrouw wist. Hij heeft het leven op afstand gehouden door in zijn gedachten te vluchten. Het onderscheid tussen heden en verleden vervaagt, doordat herinneringen telkens - zelfs tijdens gesprekken - opduiken in het verhaal. Als terloops vertelt Verbogt (1952) over zware onderwerpen die deels autobiografisch geïnspireerd zijn. Hij schrijft romans, verhalen, columns en toneelteksten. Zijn toon is sterk introvert en doet denken aan beschouwende schrijvers als Coetzee, al is deze roman eerder psychologisch dan literair van karakter. Een boek om stil van te genieten.
Hoe alles moest beginnen
De zestiger Thomas, schrijver, kijkt terug op zijn jeugd en zijn toenmalige vriendinnetje Licia. Samen waanden ze zich in een verzonnen tijd: een tweeling in wonderland die beseft dat de eerste liefde het diepst gaat. Maar de tijd vormt en vervormt en zorgt ervoor dat Thomas en Licia na een scheiding onherroepelijk uit elkaar groeien. Tijdens latere ontmoetingen, in Rome en Keulen, slaat de vervreemding toe. Wie is Licia, die in de financiële kant van de kunstwereld terechtkomt, geworden? Thomas komt voor raadsels te staan. Opeens lijkt ze iets te maken te hebben met links Duits terrorisme, opeens blijkt ze een muzikale dochter te hebben. Poëtische, wat ijle vertelling waarin vroeger en nu voortdurend vervloeien. Melancholiek verhaal van een oudere auteur die zijn jeugdliefde koestert maar die geen vat op haar krijgt. Poëtische, soms sentimentele vertelling over verloren tijden.
Als je de stilte ziet
De hoofdpersoon van deze roman is een al wat oudere toneelschrijver. In zijn herinneringen komen twee mensen steeds weer terug. De ene is Martha, het meisje op wie hij in zijn jeugd verliefd was, maar toen hij er eindelijk in slaagde een afspraakje met haar te maken kwam ze onverwachts niet opdagen. De andere is Sander, een buurjongen die door zijn ouders in huis werd genomen na een gewelddadige psychotische episode van zijn (Sanders) vader. Ondanks hun nabijheid hebben Sander en de verteller nooit een goede band opgebouwd, en pas vele jaren later wordt duidelijk waarom. Een verhaal met weinig plot dat eerder bestaat bij de gratie van de melancholie en de onvervulde verlangens die samengaan met het ouder worden van de hoofdpersoon. De uiteindelijke onthullingen omtrent Sander en Martha zijn misschien niet zo schokkend als de lezer door de suggestieve opbouw zou verwachten, maar door de stijl en de vele gedachtespinsels blijft het boek toch redelijk boeiend.