Archipel van de hond

Productinformatie "Archipel van de hond"
En daar liggen ze dan op het strand van dat idyllische eilandje, de aangespoelde lijken van drie Afrikaanse migranten. Dat is wel even slikken voor de gewaarschuwde burgemeester, net nu het ambitieuze kuuroordproject vaste vormen aanneemt. Zes mensen zijn nog maar op de hoogte. Snel opruimen dus die handel en verder mond houden. Wat voorspelbaar mislukt, zeker waar de nieuwe onderwijzer – buitenstaander die hij is – zijn morele principes hoog houdt, wat hem dan ook als zondebok duur zal komen te staan. Zo dringt een giftige doem steeds dieper door in de gemeenschap. De collectieve onschuld en gekoesterde waarden blijken een illusie nu het tij keert. ‘Ieder voor zich’, lijkt het nieuwe motto. Naast 'de Burgemeester' acteren in deze tragische parabel naamloze personages als 'de Dokter', 'de Pastoor', 'de Cafébaas, 'de Onderwijzer', 'de Commissaris', slechts geduid met hun functies, archetypische machtsblokken in een samenleving. Haat en nijd, schade en schande, het menselijk falen kortom, zijn de signalen die de rampzalige neergang aankondigen. Significant opgebouwde spanning en sentiment. De auteur (1962) is tevens cineast, dramaturg en lid van de l'academie Goncourt.
Eigenschappen "Archipel van de hond"
Auteur: Philippe Claudel
Onderwerp: Eilanden, Maatschappij, Migranten
Originele Taal: Frans
Aantal pagina's: 237
Jaar van uitgave: 2018

0 van 0 beoordelingen

Geef een beoordeling

Deel jouw ervaringen met andere leesclubs.


Vergelijkbare boeken

Levenshonger
Dit elfde boek van Marie Kessels (1954) is een kunstwerk. Het vertelt het verhaal van de Poolse arbeidsmigrant Elzbieta (23), de mensen om haar heen, het werken in een vleesfabriek. De roman geeft gezicht aan wie aan de lopende band een hard bestaan verduren. Hun leven is overleven, maar zelfs daar in de provinciale vleesfabriek is levenshonger te vinden. Het taalgebruik van Kessels is meeslepend, mooi en raak. De werkelijkheid die ze beschrijft is tegelijk rauw en geestig. Van de schrijver zelf is - behalve haar baan bij de stationskiosk van Den Bosch - weinig bekend, omdat ze niet in de openbaarheid treedt. Hoe stil zijzelf ook op de achtergrond blijft, des te krachtiger is de stem die ze geeft aan ongehoorden. Een prachtig geschreven, uiterst krachtige sociale roman, die een breed, belezen en sociaal bewogen publiek zal aanspreken. Fenomenale, sociaal bewogen roman.
Niets weerstaat de nacht
Met het afscheid van haar moeder, die zichzelf op 61-jarige leeftijd doodde, is voor haar dochter de noodzaak geboren het complexe, in raadselen gehulde verleden van haar moeder te ontrafelen. Ooit was haar moeder, die opgroeide in een kinderrijk en ogenschijnlijk gelukkig gezin, een veelbelovend kindsterretje. Vanaf het moment dat zich binnen dat gezin tragische maar onbespreekbare gebeurtenissen aandienen, ontwikkelt zij zich tot een breekbare, introverte, ontroostbare vrouw. Met een schrijnend gevoel van onmacht moet de dochter aanzien hoe de neergang zich voltrekt aan haar moeder, die lijdt aan een ernstige psychische stoornis. Autobiografische roman van de Franse auteur (1966), die onder het pseudoniem Lou Delvig debuteerde met 'Jours sans faim' (2001), waarnaar ze in haar jongste, veelvuldige bekroonde roman verwijst. Met de nodige prudentie en in een geserreerde stijl richt de dochter een indrukwekkend monument op voor haar moeder, dat in de fraaie Nederlandse vertaling voor een breed publiek toegankelijk is. Met enkele verklarende noten.
Een zachte hand
Bij thuiskomst in haar appartement in Parijs vindt Myriam haar twee kleine kinderen met messteken in bad. Daarna begint het verhaal. Na de geboorte van Mila en Adam koos ze toch voor haar carrière als advocaat. Haar man Paul, geluidstechnicus, kreeg steeds meer opdrachten. Zo kwam Louise als nanny bij hun in huis. Ze was zorgzaam voor de kinderen, kookte lekker, ruimde het huis obsessief op. Louise, weduwe, traumatisch verleden, schulden en contactloos, beet zich vast in het gezin. De aanvankelijke vriendschappelijke relatie met Myriam en Paul verkoelde na enkele incidenten. Toen ze het einde van haar baan zag naderen, omdat de kinderen naar school konden gaan, werd ze manisch depressief. De stress in het moderne gezin wordt herkenbaar beschreven. Het gecompliceerde karakter van Louise wordt door verschillende naasten uiteengezet. Haar omgang met de kinderen wordt in heldere, trefzekere woorden neergezet. Deze tweede roman van Slimani (1981) werd bekroond met de Prix Goncourt 2016.
Vrienden voor het leven (Eenvoudig Lezen)
De rijke zakenman Philippe kan zich alles veroorloven in zijn luxe leven. Een ongeluk tijdens het paragliden maakt hem in een klap zwaar invalide. Met veel wilskracht en de hulp van Abdel kan hij uiteindelijk weer genieten van het leven met al zijn beperkingen. Juist de vriendschap tussen hem en Abdel maakt het verhaal bijzonder. Philippe en Abdel, afkomstig uit Algerije, kind van de straat, vechtersbaas, zonder veel respect voor vrouwen, met vrienden uit de bajes, blijken elkaar volledig te respecteren, ondanks al hun verschillen. Een klik voor het leven dat langzamerhand voor beiden ten goede keert. Ondanks het zware leven voor Philippe geen triest boek, maar juist door de bijzondere vriendschap, relativerend en hoopvol. Deel uit de serie Leeslicht in gemakkelijk Nederlands. Mooi doorgevoerd taalgebruik: korte zinnen in overzichtelijke tekstblokken met uitleg van moeilijke woorden (cursief gedrukt in de tekst) achterin. Het waargebeurde verhaal is door de succesvolle verfilming, Intouchables, nog bekender geworden. Met inleiding over de achtergrond van het verhaal en kort nawoord over hoe het verder is gegaan met de hoofdpersonen.
Een Duitse fantasie
De roman is opgebouwd uit verschillende verhaallijnen die soms duidelijk en soms minder duidelijk met elkaar te maken hebben, maar als overkoepelend thema de Tweede Wereldoorlog hebben. Een vluchtende ex-bewaker van een concentratiekamp, een vrouw die haar geliefde mist, een oude man die terugdenkt aan een openluchtconcert vlak na de oorlog, een meisje in een bejaardentehuis dat een oude man moet helpen eten en daar helemaal geen zin in heeft. Ook wordt via brieven en een interview de mogelijke verdwijning van de kunstenaar Franz Marc beschreven. Hij overleed in 1940, maar is misschien al eerder van de radar verdwenen. Philippe Claudel (1962), schrijver van een groot en imposant oeuvre, laat aan de hand van enkele personages de pijnlijke kant van de oorlog oplichten. Wie was er goed en wie fout, wat weten we van al die naamloze slachtoffers of de familieleden en geliefden van hen die verdwenen zijn? Een intrigerende en originele reconstructie van enkele roemloze levens die niet vergeten mogen worden. Zeer de moeite waard.